Jawel. Het idee voor het plot ontstond tijdens een wandeling in de Ardennen halverwege de Covid-19 pandemie. Het eigenlijke schrijven startte ergens in 2023, denk ik. Ik had eerder al verhalen neergepend, maar was nooit tot een volwaardige afronding gekomen. Domein Perdu is het eerste afgewerkte 'product' met een start, een midden, een twist en een einde. En nog een twist. Omdat het kan.

Klopt. De laatste hand wordt inderdaad nog gelegd. En net daarom is de pre-order in het leven geroepen. Na jaren schrijven, sleutelen, schrappen, bijwerken en bijschaven, wordt het tijd om af te ronden. Elke pre-order geeft een extra motivatie om dat te doen.

Voor alle duidelijkheid: ik heb het helemaal zelf gedaan. Beloofd. En hoewel ironie mijn vaardigste moedertaal is, spreek ik deze keer zonder. Elke letter, elk woord, elke zin heb ik eigenhandig op een wit blad getypt. Enkel ter spellingcontrole werd het (niet al te denderend) door een AI-botje gedraaid. Daarna werd het ook door echte mensen nagelezen, die dat blijkbaar een pak beter deden.

Is de Paus katholiek? Zeker wel: een dystopische science fiction met anti-held genaamd Nachteloos, een semi-autobiografisch literair handboek over het plusouderschap (werktitel: Sudden Dad), een half afgewerkt thrillertje dat zich mag afspelen in de bergen van Oostenrijk (voorlopig nog titelloos), een stomend relaas van een onduidelijk hoofdpersonage dat naast de liefde ook vreselijke achterkamerpraktijken ontdekt (werktitel De Letters van Bagdad), en uiteraard een verzamelbundel columns voor de lokale caféploeg die smult van moeilijke zinnen en obscure metal referenties.

Goeie vraag. Daar heb ik zelf geen sluitend antwoord op. Omdat het meer risico met zich meebrengt misschien? Omdat ik al +20 jaar ondernemer ben en niet voor iemand anders wil werken? Overtuig me gerust van het tegendeel.

Geef het dan aan iemand die je graag een kloot wil aftrekken. Misschien heeft die persoon wel smaak. En ogen. Of nee: geef het boek én doe er een hoop extra's bij zoals badlakens, beddengoed of een drinkbus (die worden binnenkort gelanceerd). Làchen!

Het korte antwoord: nee.

Fan van nuance? Wel, dat hangt af van het succes natuurlijk. Je mag gerust weten dat de prijs per boek dat ik laat drukken daalt als er meer exemplaren in één keer gedrukt worden. Het is echter nog geen garantie dat al die boeken dan de deur uit gaan. Op dat vlak is het dus best een risico. Daarom de keuze om te pre-orderen. Daarna stap ik over op een print-on-demand systeem. Dat wil zeggen dat het exemplaar pas in druk wordt gestoken als het ook effectief besteld wordt. Goed voor het milieu natuurlijk, maar minder voor de bankrekening. De marge op de bestelling van één exemplaar is bijna verwaarloosbaar.

Tel daarbij belastingen en sociale bijdrages die ik als zelfstandige betaal en je voelt al dat die nieuwe elektrische Ferrari nog niet voor morgen zal zijn. Hoeft ook niet. Lelijk ding. Bah. Misschien moet ik me maar in de crypto's verdiepen.

Dat mag. We leven in een vrije wereld, dus je tegenhouden kan ik niet. Nee, serieus. Al zou ik er alles voor doen om in de Standaard Boekhandel op de stapel 'niet te missen deze zomer' terecht te komen. Een ander seizoen mag ook.

Dat mag, op voorwaarde dat er in het interview niets gevraagd wordt over het jaar 1997. Dat ligt heel gevoelig.

Geen idee. Ik zal een aantal exemplaren in zo'n boekenkastje op straat plaatsen, in de hoop dat daar massaal veel mensen gebruik van maken. Daarin steek ik ook een briefje waar elke lezer zijn naam op kan noteren. Ik vrees alleen dat ik dat lijstje nooit zal durven checken.

Nee. Rare vraag!